"Pamiętnik Literacki"

kwartalnik poświęcony historii i teorii lit., wychodzący we Lwowie (1902-1939), Warszawie (1946-50) i Wrocławiu (od 1950 do dziś). Początkowo organ Tow. Literackiego im. A. Mickiewicza (kontynuacja "Pamiętnika Tow. Literackiego im. A. Mickiewicza") potem Instytutu Badań Literackich PAN. Najpoważniejsze pismo literaturoznawcze; informuje o najnowszych badaniach w Polsce i za granicą, inspiruje badaczy, publikuje prace dotyczące wszystkich epok i związków lit. pol. ze światową. Utworzył klasyczny model pisma polonistycznego, zachowując stały układ tekstów. Stałe działy "P. L." to: Rozprawy i artykuły, Zagadnienia języka artystycznego, Materiały i notatki (inedita, korespondencje twórców, ważne informacje), Przekłady (od 1968), Recenzje i przeglądy, Kronika (informacje o bieżącym życiu naukowym), Dyskusje - Korespondencja. Pismo zamieszcza liczne zestawienia bibliograficzne (w pierwszych latach prowadził dział Bibliografia literacka czasopism). Wiele zeszytów "P. L." miało charakter monograficzny (poświęcone M. Rejowi, A. Mickiewiczowi, J. Słowackiemu, Z. Krasińskiemu, C. Norwidowi, H. Sienkiewiczowi, J. Kasprowiczowi, S. Wyspiańskiemu oraz lit. epok: staropolskiej, odrodzenia, oświecenia, Polski Ludowej). W 1933-39 i 1948 ukazywała się seria książek Biblioteka "Pamiętnika Literackiego" (w 1960 r. przejęta przez Tow. Literackie im. A. Mickiewicza). W "P. L." zamieszczali prace najwybitniejsi literaturoznawcy. Wśród redaktorów znaleźli się: L. Bernacki, W. Bruchnalski, J. Chrzanowski, B. Gubrynowicz, W. Hahn, K. Kolbuszewski, J. Krzyżanowski, E. Kucharski, S. Łempicki, T. Mikulski, T. Pini, B. Zakrzewski (red. naczelny od 1960).

Reklama

Podobne hasła:

Encyklopedia Internautica

Reklama

Reklama

Reklama