Alejo Carpentier

Urodził się w 1904 roku w Hawanie. Choć jego ojciec był Francuzem, a matka Rosjanką, w pełni utożsamiał się z Kubą.

Pracował jako dziennikarz. W młodości założył Grupo Minorista (Grupę Mniejszości), która łączyła ludzi zainteresowanych kulturą  kraju  o  odcieniu  "negrystycznym".  Był  współtwórcą  pisma  "Revista  de  Avance".  Za sprzeciw wobec dyktatury Machado y Moralesa w 1927 roku trafił do więzienia. Następnie aż do roku 1959 przebywał na emigracji we Francji (gdzie zetknął się z surrealistami) i Wenezueli. 

Reklama

Na Kubę powrócił po objęciu władzy przez Fidela Castro. Rozwinął wówczas skrzydła  jako  jedna  z  czołowych  postaci  świata  kulturalnego  kraju.  Wykładał  na  uniwersytecie w Hawanie i publikował kolejne utwory. Na swoim koncie ma kilka powieści: Ecue-Yamba- O  (1933),  z  której  był  bardzo  niezadowolony  i  nie  zgadzał  się  na  jej  kolejne  wznowienia, Królestwo  z  tego  świata  (1949),  Podróż  do  źródeł  czasu  (1953),  Eksplozja  w  katedrze (1962),  Koncert  barokowy  (1974),  Szaleństwo  i  metoda  (1974),  Święto  wiosny  (1978) i zbiór  opowiadań  Wojna  czasu  (1978).  Jako  muzykolog  i  kulturoznawca  publikował  też prace naukowe: Przedtakty i wariacje (1964), Muzyka na Kubie (1964). W 1977 roku został uhonorowany Nagrodą Cervantesa - najważniejszym odznaczeniem literatury hispanojęzycznej. Zmarł w 1980 roku.

Encyklopedia Internautica

Reklama

Reklama

Reklama