BEZDOMNOŚĆ

brak mieszkania; negatywne zjawisko społeczne wyrażające się brakiem miejsca stałego pobytu, gwarantującego zabezpieczenie podstawowych potrzeb; stanowi przeważnie skutek zacofania cywilizacyjnego, wojny lub klęski żywiołowej; wg oceny Caritas w Polsce 2005 dotykało 45 do 100 tys. osób, z czego 80% stanowili mężczyźni; gł. przyczynę b. stanowił alkoholizm, życie w rozbitych rodzinach, bezrobocie; noclegownie dla osób bez dachu nad głową (ok. 820 ośrodków opieki społ. i zakonnych) dysponowały 15 tys. miejsc.

Reklama

Podobne hasła:

Encyklopedia Internautica

Reklama

Reklama

Reklama