anomia

(gr. a - nie, nomos - prawo - brak norm, reguł)

socjol. - osłabienie bądź zanik społ. norm i instytucji regulujących i kontrolujących życie jednostek, grup i społeczeństwa. W rezultacie ludzie, podlegając wpływowi różnych, najczęściej sprzecznych oddziaływań, tracą orientację w systemach wiedzy i wartości (np. co jest dobre, a co złe), przestają respektować powszechnie uznane normy prawne, etyczne, rel., społ. Przez to gubią się, tracą sens życia, awkonsekwencji podejmują działania destrukcyjne, np. agresja czy samobójstwo. Pojęcie wprowadzone przez E.Durkheima. Twierdził on, że normalne życie człowieka warunkuje możliwość jego moralnego oparcia w grupie i opieki ze strony społ. A. może prowadzić do rozpadu więzi społecznych.

Reklama

Podobne hasła:

Encyklopedia Internautica

Reklama

Reklama

Reklama