DNO OCEANICZNE

powierzchnia skorupy ziemskiej pokryta wodami mórz i oceanów; d.o. tworzą: obrzeże kontynentalne i właściwe dno oceaniczne; obrzeże kontynentalne (związane genetycznie z kontynentem: zbudowane z bazaltów pokrytych warstwą granitową i osadami - w przewadze lądowymi) obejmuje szelf (0-200 m) i stok kontynentalny wraz z podnóżem (200-2500 m); w obrębie obrzeża kontynentalnego występują kaniony (strome, głębokie doliny); właściwe dno oceaniczne (zbudowane z bazaltów pokrytych osadami morskimi) rozciąga się poniżej 2500 m, głównymi formami rzeźby właściwego d.o. są baseny oceaniczne (2500-6000 m), rowy oceaniczne (poniżej 6000 m) i grzbiety śródoceaniczne (wysokość względna do kilku tysięcy m), do mniejszych form należą równiny abisalne, izolowane wzniesienia dna (ławice, rafy), płaskowzgórza, platformy, łańcuchy górskie. D.o. jest przedmiotem międzynar. współpracy; od 1958 obowiązują postanowienia IV Konwencji Genewskiej stanowiące, iż dna mórz stanowią dobro ludzkości (poza przygranicznym szelfem kontynentalnym sięgającym 200 km); od 1971 obowiązuje Układ o dezatomizacji d.o. podpisany m.in. przez USA, W. Brytanię i ZSRR.

Reklama

Powiązane hasła:

RÓW OCEANICZNY, SZELF, BASEN OCEANICZNY

Podobne hasła:

Encyklopedia Internautica

Reklama

Reklama

Reklama