"czterdzieści i cztery"

symbolika liczby wykorzystana w funkcji szyfru cyfrowego w charakterze "imienia". Nazywa tak przyszłego obrońcę, zbawcę Polski, wskrzesiciela narodu ks. Piotr: "Z matki obcej: krew jego dawne bohatery,

Reklama

/ a imię jego będzie czterdzieści i cztery", widząc kibitki wywożące na północ pol. młodzież gimnazjalną i akademicką (cz.III Dziadów A. Mickiewicza). Tajemniczością i niezwykłością szyfr ten poruszał wyobraźnię czytelników kolejnych pokoleń i obrósł w bogatą lit. komentarzy filozof. i filologicznych. J. Kleiner widział w "czterdzieści i cztery" kabalistyczny szyfr imienia Adam - przyszły zbawca będzie nosił to imię dopiero po spełnieniu misji, jest to zatem zaszczytny tytuł. W. Weintraub uważa, że Mickiewicz najprawdopodobniej liczbę tę przejął z mistyki L.-C. Saint-Martina, zafascynowany jego spekulacjami o mistycznym znaczeniu cyfr wywodzących się z kabały ( kabalistyka). Poeta posłużył się więc w Widzeniu ks. Piotra cyfrowym szyfrem po to, aby stworzyć wokół tekstu aurę Bożej Tajemnicy; sam z katedry Collge de France (1844) ogłosił, że mężem opatrznościowym jest A. Towiański (wcześniej, na łamach "Biesiady" - 1841 - siebie samego nazwał Mesjaszem, mężem opatrznościowym Polski, narodu wybranego). Przyjaciel poety S. Goszczyński relacjonował, że "był to efekt niezwykłego natchnienia w trakcie pisania Dziadów, bez żadnego świadomego rozmysłu położył liczbę 44, nie wiedząc, dlaczego tę a nie inną, położył, bo mu sama nastręczała się w chwili natchnienia". Ten zapis wg Z. Sudolskiego, to najwłaściwsze wyjaśnienie.

Podobne hasła:

Encyklopedia Internautica

Reklama

Reklama

Reklama