bezpieczny kraj pochodzenia

– kraj, co do którego można jednoznacznie wykazać w obiektywny i podlegający weryfikacji sposób, że warunki w nim panujące nie zmuszają jego obywateli do starania się o status uchodźcy, lub można stwierdzić w taki sam sposób, że okoliczności, które mogły w przeszłości uzasadniać odwoływanie się do konwencji genewskiej z 1951 o statusie uchodźców, przestały istnieć. W odniesieniu do wniosków o azyl osób pochodzących z takich krajów stosowana jest procedura uproszczona (przyspieszona) ich rozpatrywania. W myśl konkluzji Rady Unii Europejskiej z 30 listopada 1992 w sprawie krajów, w których ryzyko prześladowań jest co do zasady niewielkie, każde państwo członkowskie Unii Europejskiej uznaje dane państwo trzecie za bezpieczny kraj pochodzenia, biorąc pod uwagę kryteria: 1. liczbę uchodźców i udział uznanych osób ubiegających się o azyl w poprzednich latach; 2. stopień przestrzegania praw człowieka; 3. funkcjonowanie instytucji demokratycznych; 4. poziom stabilności politycznej. Zob. też bezpieczny kraj trzeci.

Reklama

Podobne hasła:

Encyklopedia Internautica

Reklama

Reklama

Reklama