KOMPLEMENTARNOŚCI ZASADA

(fiz.) postulat, w którym przyjmuje się, że niemożliwe jest jednoczesne ujawnienie się w pojedynczym doświadczeniu dopełniających się (komplementarnych) cech materii, takich jak: ciągłość i nieciągłość, własności falowe i korpuskularne itp. Z.k. stanowi w pewnym stopniu uogólnienie Heisenberga zasady nieoznaczoności; wprowadzona 1928 przez N. Bohra do mechaniki kwantowej.

Reklama

Podobne hasła:

Encyklopedia Internautica

Reklama

Reklama

Reklama