Biblioteka Jagiellońska

jedna z najstarszych bibliotek w Polsce, zał. wraz z Akademią Krakowską w 1364 r. Pierwsze zbiory powstawały przy poszczególnych kolegiach, scalone w XVI w. przy Collegium Maius i traktowane jako główna biblioteka uniwersytecka. Decyzja Komisji Edukacji Narodowej (1775) zapoczątkowała proces tworzenia jednego księgozbioru, w 1812 r. udostępnionego publiczności. Szybki rozwój B. J. nastąpił w XIX w. za dyrekcji J. S. Bandtkiego, J. Muczkowskiego i K. Estreichera, w tym też czasie ukształtowała się jej obecna nazwa. Wzniesiony w okresie międzywojennym nowoczesny budynek pozwolił na rozbudowanie zbiorów po wojnie i rozszerzenie zakresu działalności. B. J. posiada cenną kolekcję starych druków, w tym największy zbiór inkunabułów, wśród rękopisów zabytkowe manuskrypty średniowieczne, m.in. odpis Bogurodzicy z XV w. Unikatowe są również autografy uczonych (np. Kopernika) oraz wielu pisarzy, od Mickiewicza po Witkacego. Bogate zbiory tworzą także dokumenty, muzykalia, kartografia i grafika.

Reklama

Podobne hasła:

Encyklopedia Internautica

Reklama

Reklama

Reklama