OSTOJA

Mościc

polski herb szlachecki; na tarczy w polu czerwonym między barkami dwóch złotych półksiężyców długi krzyż złoty; występował w Małopolsce; pierwszy odcisk pieczętny z 1381, w dokumentach od 1388; wg Herbarza Niesieckiego posługiwało się nim 117 rodzin, w tym: Gajewscy, Krępscy, Ostaszewscy, Obrębscy, Szyszkowscy; na Litwie: Ordowie, Słuszkowie, Trzebniccy, Uniechowscy; niektóre rodziny dodawały przydomek - Ścibor.

Reklama

Podobne hasła:

  • ostoja, nie znaleźć ostoi bobrów,...
  • ostoja, refugium.refugium.
  • OSTOJA, refugium (biol. 1)

Encyklopedia Internautica

Reklama

Reklama

Reklama