Bellow Saul

(ur. 1915)

prozaik amer., laureat Nagrody Nobla (1976). Potomek rodziny żyd. emigrantów zRosji, dorastał w Chicago,studiował na tamtejszym uniwersytecie, gdzie następnie był przez wiele lat profesorem. Wielokrotnie odwiedził zwykładami Europę, wtym także Polskę. Jako pisarz zadebiutował powieścią psychol. Człowiek wzawieszeniu (1944), napisaną wformie dziennika, ukazującą przemyślenia irozterki młodzieńca powołanego do wojska. Problemowi moralnej odpowiedzialności oraz stosunku Żydów do nie-Żydów poświęcił B. kolejną powieść psychologiczną, Ofiara (1947). Sukcesem lit. okazała się trzecia powieść pisarza, nawiązująca do poetyki powieści łotrzykowskiej, Przypadki Augiego Marcha (1953). Utwór zawierający elementy autobiograficzne, opowiada dzieje młodego Żyda zChicago, który walczy ozachowanie swojej niezależności iwolności wnietolerancyjnym izepsutym społeczeństwie. Temat ten kontynuuje B. wswoim najgłośniejszym ijuż jawnie autobiograficznym dziele Herzog (1964), uznanym za jedno znajznamienitszych osiągnięć wnurcie tzw. żydowskiej powieści w USA (reprezentowanej m.in. przez I.B. Singera). Zdorobku B. na uwagę zasługują ponadto: powieści Korzystaj zdnia (1956), Henderson, król deszczu (1959), Planeta pana Sammlera (1969), Dar Humboldta (1975), Grudzień pana dziekana (1982) oraz sztuka teatralna Ostatnia analiza (1965).

Reklama

Podobne hasła:

Encyklopedia Internautica

Reklama

Reklama

Reklama