ALKOHOLIZM

choroba powstająca na skutek uzależnienia organizmu od alkoholu, który powoduje stopniowe uszkadzanie komórek centralnego systemu nerwowego; prowadzi też do uszkodzenia narządów miąższowych, w tym zwł. wątroby (marskość), uszkodzeń przewodu pokarmowego, zaburzeń osobowości i degradacji psych.; przy gwałtownym odstawieniu alkoholu może dochodzić u alkoholików do tzw. zespołów urojeniowych (delirium); jeden z najbardziej rozpowszechnionych nałogów w świecie; szczególnie niebezpieczny ze względu na łatwą dostępność alkoholu, jak również powszechne, społeczne przyzwolenie na jego nadużywanie; leczenie utrudnia także mechanizm psychologiczny powstający u alkoholika, polegający na zaprzeczaniu i bagatelizowaniu choroby; zjawisko społ. kryminogenne; terapia obejmuje detoksykację oraz długotrwały udział w programach alternatywnego sposobu życia (ruchy trzeźwościowe, stowarzyszenia, np. Anonimowi Alkoholicy); na koniec 2002 średnie spożycie napojów zawierających alkohol (w litrach czystego spirytusu na osobę) wynosiło w państwach Unii Europejskiej 9,1; najwyższe było w Irlandii (11,4), za którą plasowała się Portugalia i Francja; w związku z niskimi kosztami produkcji i znaczącą konsumpcją wódka stanowi w wielu krajach ważny składnik budżetu; w Polsce spożycie alkoholu 2003 wynosiło wynosiło 7-9 litrów na osobę (1992-93 ok. 10-11 litrów); mężczyźni w Polsce spożywają pięciokrotnie więcej alkoholu niż kobiety (te z kolei trudniej wyleczyć z a.); blisko 1 mln Polaków jest uzależnionych, 130 tys. zarejestrowanych w lecznictwie odwykowym (skuteczność terapii - 30%).

Reklama

Tabele:

ETYLOWY ALKOHOL, PATOLOGIE SPOŁECZNE, ESPERAL, MAJACZENIE ALKOHOLOWE, OTĘPIENIE, ANONIMOWI ALKOHOLICY, ANTABUS, KORSAKOWA PSYCHOZA, DEGRADACJA PSYCHICZNA, EUGENIKA

Podobne hasła:

Encyklopedia Internautica

Reklama

Reklama

Reklama