TOWARZYSTWO PRZYJACIÓŁ NAUK W WARSZAWIE

TPN, Towarzystwo Warszawskie Przyjaciół Nauk

działało 1800-32, dając początek nowoczesnej nauce w Polsce; objęło wszystkie dziedziny nauki, zrzeszało uczonych, pisarzy, osoby oficjalne, mecenasów nauki; gł. celem służba poprzez naukę interesom narodu (zachowaniu polskości, rozwojowi gospodarczemu); ideologiem TPN był S. Staszic; olbrzymie znaczenie miały prace nad słownictwem języka polskiego (S.B. Linde), jego gramatyką (O. Kopczyński), historią gospodarki, prawa, nauki, literatury (J.S. Bandtkie, F. Bentkowski, T. Czacki, J. Lelewel), geologią i kopalnictwem (Staszic), drogami wodnymi (Czacki), rolnictwem, ekonomią, medycyną, naukami matematyczno-fizycznymi, astronomią, techniką; tworzono zbiory muzealne; popularyzowano wiedzę, gł. w 21 tomach "Roczników Warszawskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk" i w Pamiętniku Warszawskim; wzniesiono m.in. pomnik M. Kopernika w Warszawie; prezesi: J. Albertrandy, od 1808 S. Staszic, od 1826 J.U. Niemcewicz; władze carskie rozwiązały TPN po powstaniu 1830-31; jego tradycje podjęło Towarzystwo Naukowe Warszawskie.

Reklama

Powiązane hasła:

NIEMCEWICZ, DMOCHOWSKI Franciszek Ksawery, ALBERTRANDY Jan Chrzciciel, GOŁĘBIOWSKI, CELIŃSKI Józef Jan, CHODKIEWICZ Aleksander, MORAWSKI-DZIERŻYKRAJ, SZUBERT, TYZENHAUZ, ŚNIADECKI

Podobne hasła:

Encyklopedia Internautica

Reklama

Reklama

Reklama