BOLESŁAW I WYSOKI

(1127-1201)

książę śląski (od 1163) z dynastii Piastów śląskich, syn Władysława II Wygnańca; władzę nad Śląskiem (pod naciskiem niem. oddanym mu przez Bolesława IV Kędzierzawego) objął wraz ze swym bratem Mieszkiem Plątonogim, który 1272 wygnał go z księstwa; zabiegał o pomoc u cesarza niem. i dzięki niej odzyskał władzę, Mieszkowi pozostawiając dzielnicę w Raciborzu; 1177 przyczynił się do upadku Mieszka III Starego, 1194 podjął nieudaną próbę przejęcia po śmierci Kazimierza II Sprawiedliwego dzielnicy krakowskiej; popierał rozwój górnictwa i osadnictwa.

Reklama

Powiązane hasła:

WŁADYSŁAW II WYGNANIEC, HENRYK I BRODATY

Podobne hasła:

Encyklopedia Internautica

Reklama

Reklama

Reklama