POŁUDNIOWOBAŁTYCKIE POBRZEŻA

część Niżu Środkowoeuropejskiego, nadbrzeżne niziny rozpościerające się wzdłuż brzegów Bałtyku, w Niemczech (od Niziny Meklemburskiej) i w Polsce (do Zat. Gdańskiej); wys. średnio do 100 m; tworzą je osady lodowcowe, rzeczne, eoliczne i morskie; poza obszarami Zat. Pomorskiej i Gdańskiej (złączonej z deltą Wisły); P.P. cechuje w miarę wyrównana linia brzegowa i obecność wielu jezior przylegających do wybrzeży morskich i oddzielonych od nich piaszczystymi mierzejami; liczne są też zatoki, najczęściej połączone z otwartym morzem wąskimi przesmykami (Zalewy: Szczeciński i Wiślany, Zat. Pucka); brzeg morski jest na P.P. na ogół łagodny, gdzieniegdzie opada do Bałtyku stromo i urwiskowo (do wys. kilkudziesięciu m); polska część P.P. dzieli się na Pobrzeże Szczecińskie, Koszalińskie (Słowińskie) i Gdańskie.

Reklama

Powiązane hasła:

KOSZALIŃSKIE POBRZEŻE, POŁUDNIOWOBAŁTYCKIE POJEZIERZA, ZACHODNIOPOMORSKIE WOJEWÓDZTWO, POMORSKIE WOJEWÓDZTWO

Podobne hasła:

Encyklopedia Internautica

Reklama

Reklama

Reklama