BIAŁORUSKA SZTUKA

wyodrębniła się ze sztuki staroruskiej; od XVI w. pozostawała pod wpływem sztuki polskiej, po 1917 musiała stosować się do reguł socrealizmu. X-XIII w. rozwijała się architektura sakralna (wpływy bizantyjskie), powstawały cerkwie krzyżowo-kopułowe (sobór św. Zofii w Połocku, XI w.) i na planie bazyliki (sobór Błagowieszczeński w Witebsku, XII w.), także obronna - liczne twierdze (kreml w Grodnie, XII w.) i zamki w stylu gotyckim (Lida, Mir); w XVII w. wznoszono późnobarokowe kościoły (wpływy polskie); od końca XVIII w. klasycystyczne budowle sakralne (sobór św. Józefa w Mohylewie) i świeckie (gł. w Mińsku i Homlu); w 2. poł. XX w. rozwój urbanistyki (Mińsk). Od XVI w. rozwijała się grafika książkowa; początki rodzimego malarstwa i rzeźby w XVIII w. (wystrój poźnobarokowych obiektów sakralnych); w XX w. sz.b., a zwł. rzeźba, zajmowała ważną pozycję w kulturze narodów ZSRR. Od XVI w. rozwijało się rzemiosło artyst., zwł. tkactwo, hafciarstwo, snycerka i budownictwo drewniane, ceramika.

Reklama

Podobne hasła:

Encyklopedia Internautica

Reklama

Reklama

Reklama