ADAD

także Addu, Haddad

u Sumerów bóg piorunów, wiatru i burzy, pan deszczu; jedno z 70. dzieci bogini morza Aszery; sprawował władzę m.in. nad wylewami Tygrysu i Eufratu, zasilającymi pola uprawne. Wyobrażany często w postaci roślinności na brzegach rzek; w mitologiach kaanejskich i asyryjskich zwycięzca Księcia Mórz (chaosu), stworzył lądy między morzami; przechwalał się, że panuje nawet nad bogiem śmierci Motem. Urażony bóg podziemi zabił rywala zatrutym błotem, a wtedy małżonka A., Anat próbowała go bezskutecznie ożywić. Kiedy próby zawiodły Anat zeszła do podziemi i z zemsty zabiła Mota, zaś jego krwią spryskała zwłoki męża. Ta krwawa ofiara przywróciła życie A., który znów mógł napełniać ziemię urodzajem; postać boga pojawia się w eposach Atrachasis i Gilgamesz. Główne ośr. kultu A. znajdowały się w Ur, Babilonie, Aszur i Aleppo; utożsamiany z asyryjskim Rimmonem oraz hetyckim Teszubem.

Reklama

Podobne hasła:

  • ASYRIA, starożytne państwo...

Encyklopedia Internautica

Reklama

Reklama

Reklama