BOLESŁAW I CHROBRY

(ok. 967-1025)

Reklama

władca Polski od 992; od 1025 król; syn Mieszka I i księżniczki czes. Dobrawy; 984 dla pozyskania sojuszników w Niemczech poślubił córkę margrabiego Miśni Rykdaga, z którą rozwiódł się 986, poślubiając nie znaną z imienia Węgierkę, również rychło oddaloną; ok. 988 pojął za żonę Emnildę, córkę księcia zachodniopomorskiego; za życia ojca namiestnik zdobytej na Czechach Małopolski z Krakowem; po śmierci Mieszka (992) i wypędzeniu z kraju swej macochy Ody z jej dziećmi objął zwierzchność nad całym krajem; 999 uzyskał zgodę papieża na ustanowienie arcybiskupstwa w Gnieźnie (999) oraz biskupstw w Kołobrzegu, Wrocławiu i Krakowie, gdzie wzniósł pierwszą katedrę i zamek; sprowadził do Polski misjonarzy, którzy mieli chrystianizować Prusów (Wojciech, Brunon z Kwerfurtu); misja Wojciecha zakończyła się jego śmiercią (kanonizowany); 1000 przyjął w Gnieźnie u grobu św. Wojciecha cesarza Ottona III, uzyskując potwierdzenie niezależności Polski; od 1002, po śmierci Ottona III, toczył wojny z ces. Henrykiem II, zakończone pokojem w Budziszynie (1018); 1003 zajął Morawy i na krótko Czechy; 1013-18 interweniował na Rusi, co zakończyło się przyłączeniem Grodów Czerwieńskich; na krótko przed śmiercią koronowany na króla Polski.

Powiązane hasła:

ZGORZELEC, WŁÓCZNIA ŚW. MAURYCEGO, ŻARY, MIĘDZYRZECZ, HENRYK II, WOJCIECH, GŁOGÓW, SZCZERBIEC, PRZEMYŚL, REGELINDA

Podobne hasła:

Encyklopedia Internautica

Reklama

Reklama

Reklama