​Zygfryd, Siegfried, Sigurd

Bohater mitologii skandynawskiej, m.in. staroskandynawskiego cyklu pieśni o Völsungach Völsunga Saga (XIII w.), i germańskiej Pieśni o Nibelungach (właśc. Niedola Nibelungów, ok. 1200), tetralogii Richarda Wagnera Pierścień Nibelunga (1848-74), dwóch części trylogii Friedricha Hebbla Nibelungi - Zygfryd pokryty rogową skórą i Śmierć Zygfryda (1862).

Według skandynawskiej Eddy Siegfried jest synem Siegmunda i Hjördís (Sieglindym). Po śmierci ojca zostaje oddany przez matkę i ojczyma Alfa pod opiekę kowalowi Reginowi. Regin wtajemnicza młodzieńca w historie swojej rodziny: Hreidmar, ojciec Regina, Otra i Fafnira, zginął z rąk tego ostatniego, który zamienił się w smoka, ale przedtem ukrył skarb. Siegfried godzi się zabić Fafnira i odnaleźć złoto. Regin ofiarowuje Siegfriedowi najlepszy miecz zwany Gram. Siegfried wykopu- je na wrzosowisku rów i ukrywa się w nim. Gdy Fafnir się zbliża, godzi go mieczem, a krew smoka oblewa ciało rycerza, dając mu odporność na wszelkie ciosy. Tylko jednego miejsca na plecach nie tknęła   smocza krew. Siegfried  wyrywa  serce bestii i przygotowuje je na rożnie dla Regina. Sprawdzając, czy już jest gotowe, kosztuje kawałeczek i nagle zaczyna rozumieć mowę ptaków. 

Reklama

Dowiaduje się, że jego wychowawca nie ma wobec niego szczerych zamiarów. Ptaki radzą mu, by pozbawił Regina głowy, co też uczynił. Po śladach smoka dociera do jego pieczary i znajduje tam skarb. Zabiera tyle, ile może unieść jego wierzchowiec. Nie wie, że skarb obciążony jest klątwą. Rusza w drogę i spotyka piękną księżniczkę Brynhildę (➞ Brunhildę). Zakochuje się w niej i obiecuje wierność. Trafia na dwór króla Gjùkiego. Tam, za sprawą  czarów,  zapomina o Brynhildzie i żeni się z Gudrun (➞ Krymhildą). Bratu swej żony, Gunnarowi (Gunterowi) pomaga zdobyć Brynhildę, która stawia warunek - zostanie żoną Gunnara, jeśli zdoła on pokonać pierścień płomieni otaczający jej zamek.  Siegfried  wyręcza  szwagra. Gdy Brynhilda dowiaduje się prawdy, namawia Högniego (➞ Hagena), by zabił Siegfrieda, zadając mu cios w plecy. 

Po śmierci Siegfrida Brynhilda popełnia samobójstwo. Jej brat Atli (Atle) bezskutecznie stara się dowiedzieć, gdzie jest ukryty skarb. Gdy Atli zabija Högniego, Gunnar wyznaje, że skarb został wrzucony do rzeki. Torturo- wany  Gunnar  nie  zdradza  tajemnicy i umiera. Atli poślubia Gudrun. Z zemsty Gudrun podaje mężowi potrawę przyrządzoną z serc synów Atliego, po czym zabija go. W Pieśni o Nibelungach  historycznym tłem jest podbój Burgundów przez Hu- nów pod wodzą Attyli (V-VI w.), który w eposie występuje pod imieniem Etzel. Epos opowiada o czynach i śmierci Zygfryda, drugi - o zagładzie Burgundów i zemście  Krymhildy.  

Zygfryd,  tu syn króla i królowej Niderlandów, zdobywszy skarb Nibelungów, udaje się do Wormacji, aby ubiegać się o rękę sławnej piękności Krymhildy. Brunhildę Zygfryd spotyka dopiero, gdy w czapce niewidcrowi ją zdobyć (obiecała oddać swoją rękę rycerzowi,  który  pokona ją w rzucie oszczepem, pchnięciu kamieniem i skoku - niewidzialny Zygfryd spowodował, że rzuty i skok Guntera miały odpowiednią odległość). Brunhilda czuje się upokorzona oszustwem Zygfryda, którego od pierwszej chwili kocha, pragnie jego  śmierci.

 Swoją wielką tetralogię operową R. Wagner tworzył blisko 30 lat. Prapremiera całości Pierścienia Nibelunga odbyła się - w specjalnie na potrzeby twórczości Wagnera wzniesionym teatrze  operowym w Bayreuth - w dniach 13-17 sierpnia 1876 r. Spektakl trwał cztery doby. Pierwszej ekranizacji dokonał Fritz Lang (1924) - Zygfryda zagrał Paul Richter. W filmie z 2004 r. Klątwa pierścienia (reż. Uli Edel) grał go Benno Fürmann.e pomaga Gunte-

Encyklopedia Internautica

Reklama

Reklama

Reklama