Achmatowa Anna, właśc. A. Gorienko

(1889-1966)

ros. poetka, w młodości związana z akmeizmem. Debiutowała w 1912 r. tomikiem poetyckim Wieczór, dalej pojawiły się Różaniec (1914), Wojna i rok (1917), Ziele przydrożne (1921), Anno Domini MCMXXI (1922) i in. W poezji wykreowała głęboko psychol. świat przeżyć kobiety zakochanej. Po rewolucji 1917 r. i atakach krytyki lit. po 1946 r. (oskarżenia o mistycyzm, pesymizm i niezależne poglądy polit.) skazano jej poezję na zakaz druku (do 1958). Ważne miejsce w jej spuściźnie zajęły poematy liryczne Requiem (1962) oraz Poemat bez bohatera (1962), w obu pisała o losach Rosjan po 1917 r., relacjach kobiet odwiedzających w sowieckich więzieniach i łagrach synów, mężów i ojców. Autorka wielu cennych prac na temat twórczości Puszkina. Odniosła za życia wielki sukces jako poetka "miłości, pieśni i modlitwy". Nazywana rosyjską Safoną.

Reklama

Podobne hasła:

Encyklopedia Internautica

Reklama

Reklama

Reklama