ODBIORNIK TELEWIZYJNY

urządzenie radiowotechn. do odbioru obrazów (ruchomych) i dźwięków przesyłanych przy pomocy fal radiowych (elektromagnetycznych); oprócz możliwości odbierania dźwięku (jak w odbiorniku radiowym) o.t. w kineskopie przekształca impulsy elektryczne odpowiadające poszczególnym punktom obrazu na impulsy świetlne odtwarzając ten obraz na ekranie telewizyjnym. Nasycenie telewizorami w roku 2000 wynosiło na 1000 mieszk. w Ameryce, Australii i Europie 430 do 450 odbiorników, w Azji 190, w Afryce 60; roczna produkcja telewizorów (2002) sięgała 132 mln sztuk, sytuując Polskę w czołówce producentów (za Chinami, Koreą Płd., USA, Malezją, Turcją, Hiszpanią, ale przed Japonią, Francją czy Niemcami).

Reklama

Powiązane hasła:

POLSKA. TELEWIZJA. DO 1989, LINIA OBRAZU, TELEWIZOR, TELETEKST, ODBIORNIK RADIOWY, AUTOMATYCZNA REGULACJA WZMOCNIENIA

Podobne hasła:

Encyklopedia Internautica

Reklama

Reklama

Reklama