BABILOŃSKA SZTUKA

Reklama

rozwinęła elementy kultur sumeryjskiej i akadyjskiej. Z okresu starobabilońskiego (1. poł. II tysiąclecia p.n.e.) zachowały się pozostałości wielkiego zespołu pałacowego i świątyni w Mari (dziś Tall Hariri w Syrii) oraz resztki świątyni w Tell Harmal; z rzeźb na uwagę zasługują posągi władców Mari (zdradzające wpływy sumeryjskie), brązowa głowa starszego mężczyzny stanowiąca być może portret Hammurabiego, posążki adorantów z brązu, relief ze steli Hammurabiego z wyobrażeniem króla i boga Szamasza (wyróżniający się dynamizmem kompozycji, trójwymiarowym modelunkiem postaci, nowatorskim portretowym ujęciem twarzy Hammurabiego); malarstwo reprezentują liczne fragmenty malowideł ściennych zdobiących wnętrza pałacu w Mari. Z okresu średniobabilońskiego (2. poł. II tysiąclecia p.n.e.), w którym dominowała sztuka najeźdźców - Kasytów, pozostały stele graniczne pokryte reliefami, tzw. kudurru, fragmenty fryzów ceglanych z świątyni Isztar w Uruk. W okresie nowobabilońskim (1. poł. I tysiąclecia p.n.e.), a zwł. za Nabuchodonozora, Babilon stał się jedną z największych metropolii świata staroż.; wznoszono okazałe budowle, których ściany - zwł. Bramy Isztar, pałacu i domów wzdłuż alei procesyjnej - pokryte były okładzinami z barwnych glazurowanych cegieł, tworzących monumentalne fryzy o motywach zwierzęcych i roślinnych (rekonstrukcja w Muzeum Pergamońskim w Berlinie); rzeźbę tego okresu reprezentują reliefy i drobne figurki wotywne z terakoty. Szt. b. wywarła silny wpływ na sztukę Asyrii i Anatolii (Hetytów, Hurytów).

Powiązane hasła:

PARTÓW SZTUKA, KASYTÓW SZTUKA, MEZOPOTAMII SZTUKA, NOTACJA MUZYCZNA, Babilonia, FRONTALIZM

Podobne hasła:

Encyklopedia Internautica

Reklama

Reklama

Reklama