Bohater tytułowy poematu baśniowo-fantastycznego Ludovico Ariosto Orland szalony.
Dzielny rycerz Karola Wielkiego - Orlando to włoska forma imienia ➞ Roland; jest więc w istocie tożsamy z bohaterem Pieśni o Rolandzie, choć żyje jakby poza czasem, walcząc zarówno z Maurami w Hiszpanii (VIII/IX w.), jak i z Saracenami w Ziemi Świętej (XII w.). Orland na skutek jej czarów zakochuje się w pięknej Angelice, która rzuca czar na znamienitych rycerzy, by nie mogli walczyć z niewiernymi.
Ta zwodzi go i zdradza, ucieka przed nim aż do Indii. Na wieść o tym Orland popada w szaleństwo-traci rozum, który trafia na ... Księżyc. Z powrotem na Ziemie przywozi go przyjaciel Orlanda, Astolf, który w tę podróż kosmiczną udał się ognistym wozem proroka Eliasza. Gdy rozum Orlanda powrócił na swoje miejsce, rycerz został wyleczony i z szaleństwa, i z nieszczęśliwej miłości. W finale Orlando ma znaczny udział w zwycięstwie chrześcijańskich rycerzy nad niewiernymi. Orlando Ariosta wiele cech zaczerpnął z XV-wiecznego poematu Matteo Boiardo Orland zakochany. W obu utworach inspiracji szukali twórcy librett operowych poświęconych Orlandowi, m.in. z muzyką Domenico Scarlattiego, Antonia Vivaldiego i George’a Haendla.