TEATR TELEWIZJI

forma programu tv, której punktem wyjścia jest materiał charakterystyczny dla spektaklu teatralnego (tekst dramatyczny; próby aktorskie, zasady umowności teatralnej w rozwiązaniach inscenizacyjnych, scenograficznych, reżyserskich itd.), a realizacja wykorzystuje środki przekazu tv (lub filmowo-telewizyjnego); w Polsce zał. 1953 przez J. Słotwińskiego, od początku stanowił punkt programu o dużych ambicjach artyst. (w przeciwieństwie do większości krajów, gdzie dość szybko ustąpił miejsca programom rozrywkowym, serialom itp.); w szczytowym okresie (lata 70.) ponad 200 premier rocznie; do 1959 przedstawienia nadawano "na żywo", później odtwarzano, korzystając z coraz doskonalszych technik zapisu; od 2. poł. lat 70. ranga t.t. maleje; pod koniec lat 90. ilość premier zdecydowanie się zmniejszyła, a formuła - w najbardziej znaczących dokonaniach - zbliża się do filmu telewizyjnego; szefami T.T. byli m.in. B. Korzeniowski, A. Hanuszkiewicz (uważany też za twórcę polskiej formuły t.t.), J. Antczak, K. Kutz, J. Weksler, od 2004 P. Konic.

Reklama

Powiązane hasła:

CYWIŃSKA Izabella, POLSKA. TELEWIZJA. DO 1989, KOWNACKA, ANTCZAK Jerzy, LIPIŃSKA, POLSKA. TEATR. PO WOJNIE, WRZESIŃSKA, ADAMIK, PAKULNIS, DRAMAT

Podobne hasła:

  • teatr, pójść do teatru, występować...
  • SHOW, rodzaj widowiska estradowego,...
  • FILM, odrębna dziedzina twórczości...

Encyklopedia Internautica

Reklama

Reklama

Reklama