ZAGŁOBA JAN ONUFRY

herbu Wczele (lit.)

jeden z głównych bohaterów Trylogii H. Sienkiewicza (postać występująca we wszystkich częściach cyklu); postać fikcyjnawzorowana na Żołnierzu Samochwale Plauta i Falstaffie Szekspira; szlachcic, na łysinie miał bliznę wielkości talara i jedno oko przykryte bielmem; gawędziarz, słynął z forteli i wielkiego zamiłowania do szklanicy; obdarzony ciętym dowcipem, kpił ze wszystkiego i wszystkich; szczerze oddany swym przyjaciołom; sprytny, wielokrotnie ratuje siebie i swych kompanów z opresji; pomaga Skrzetuskiemu odzyskać Helenę porwaną i więzioną przez Bohuna, uwalnia siebie i swoich towarzyszy spod eskorty Rocha Kowalskiego, podstępem wydostaje pana Wołodyjowskiego z klasztoru kamedułów, opowiadając mu, że życzeniem umierającego Ketlinga jest zobaczyć pana Michała; w Kiejdanach podczas uczty, gdy książę Radziwiłł wyjawia swoje prawdziwe zamiary pierwszy nazywa go zdrajcą; bierze udział w wielu wojnach i bitwach, o swoich zasługach potem barwnie opowiada, przypisując sobie wielkie męstwo i odwagę (w rzeczywistości jego sukcesy wojskowe są dziełem przypadku, np. zdobycie chorągwi kozackiej, porzuconej przez uciekającego chorążego czy zabicie Burłaja.

Reklama

Powiązane hasła:

KURCEWICZÓWNA HELENA, PODBIPIĘTA LONGINUS

Podobne hasła:

Encyklopedia Internautica

Reklama

Reklama

Reklama